سخنوری

امام علی (ع) : ه‍ذا الخَطيب الشّحشَح.
ترجمه : اين سخنران، زبر دست ماهری است.

***

« شحشح » يعنی مهارت دارد، به كسی كه خوب حرف می زند يا خوب راه می رود گويند،
ولی در موارد ديگر « شحشح » يعنی فردی بخيل.

هر كه عــــارى از ريـــا گردد صفايش مى دهنـد
چـــون كه گردد باصفـــا بر ديده جايش مى دهنـد

***

 شاعر : حسن فرح بخشيان (ژوليده نيشابورى)
نقل از الشيعه

به نام خداى بخشنده مهربان

ستايش مخصوص توست اى خداوند بخشش و بزرگى و مقام بلند بزرگوارى تو را سزد، كه به هر كه خواهى عطا كنى و از هر كه خواهى منع كنى.
اى خداى آفريننده من و نگهبان و پناه من، من در هر حال سختى و آسودگى بسوى تو مى ‏نالم.
اى خد، اگر چه گناه من بزرگ و بسيار است، باز عفو و بخشش تو از گناه من بزرگتر و وسيعتر است.
اى خدا، اگر من خواهش هاى نفس خود را پيروى كردم اكنون چرا در مرغزار پشيمانى مى ‏كنم.
اى خدا، تو حال زار مرا مى ‏بينى و از فقر و پريشانيم آگاهى و تو مناجات و راز و نياز پنهانم را مى ‏شنوى.
اى خدا، اميد مرا قطع مكن و به نوميدى تاريك مگردان دلم را، كه چشم اميدم همه بر عطاى بى انتهاى توست.
اى خدا، تو اگر مرا نوميد كنى يا از درگاهت برانى ديگر كيست، كه به وى اميدوار باشم و كه را نزد تو شفيع آرم.
اى خدا، مرا از قهر و عذابت در پناه خود گير، كه من بنده اسير و ذليل توام و ترسان و خاضع به درگاه تو.
اى خدا، به من حجتى بياموز كه مرا مايه انس و آرامى گردد در آن ساعت سخت كه قبر منزل و خوابگاه من خواهد بود.
اى خدا، اگر مرا هزار سال عذاب كنى باز رشته اميدم از رحمتت قطع نخواهد گشت.
اى خدا، شيرينى و لذت عفوت را روزى به من بچشان كه مال و فرزندان را در آن روز سودى نخواهد بود.
اى خدا، اگر توبه كردم رعايت حال من نكنى كارم ضايع است و اگر از لطف رعايت كنى تباه نخواهم گشت.
اى خدا اگر تو از غير مردم نيكوكار عفو و بخشش نفرمايى، پس آنان كه به هواى نفس زشتكارند كه آنها را خواهد بخشيد.
اى خدا، اگر من در راه تقوى كوتاهى كردم اينك از پى عفو و بخشش بى ‏حساب تو مى‏ آيم.
اى خدا، اگر من از جهل و نادانى خطاها كرده ‏ام اميدم به كرم و رحمتت بسيار بوده تا آنجا كه گويند چقدر بى ‏باك است.
اى خدا، گناهان من از كوههاى بلند افزون‏تر و بالاتر است
و عفو و بخشش تو از گناه من بسى بزرگتر و بلندتر است.
اى خدا، ياد لطف و احسان تو سوز دل و پريشانيم را آرام مى‏ بخشد و ياد خطاها و گناهان ديده ‏ام گريان مى‏ سازد.
اى خدا، از خطايم درگذر و گناهانم را محو كن زيرا من به گناه خود مقر و از آن ترسان و به درگاه تو نالانم.
اى خدا، تو از جانب خود مرا نشاط و آرامش خاطر عطا كن كه من جز درهاى فضل و كرمت را نمى ‏كوبم.
اى خدا، اگر تو مرا از درگاه كرمت برانى يا خوار گردانى پس چه چاره انديشى و چكار توانم كرد.
اى خدا، آنكه مشتاق توست شب همه را بيدار است و به مناجات و دعا مشغول اما غافلان تا به صبح در خوابند.
اى خدا، اين مخلوق ضعيف بين خواب و بيدارى است و بسيار به درگاهت ناله و تضرع مى ‏كنند.
و همه به احسانت چشم دارند و به رحمت بى ‏پايان تو اميدوارند و به بهشت ابدت طمع بسته ‏اند.
اى خدا، اميدوارى ام به لطف تو مرا نويد سلامت مى ‏دهد ولى قبايح اعمال مرا به سرزنش و رسوايى مى كشد.
اى خدا، اگر مرا ببخشى عفو تو نجات بخش من است وگرنه من به گناه مهلك هلاك خواهم شد.
اى خدا، به حق پيغمبر هاشمى محمد (ص) و به حرمت بندگان پاكت كه نزد تو خاضع و خاشعند.
اى خدا، به حق مصطفى (ص) و پسر عمش على (ع) و احترام نيكان كه همه به درگاهت متواضعند.
اى خدا، مرا بر دين پيغمبرت احمد (ص) محشور گردان در حالى كه به درگاهت با ناله و انابه و تقوى و تواضع آيم.
اى خداى من و اى سيد و مولاى من، مرا محروم مگردان از شفاعت كبراى پيغمبرت كه شفاعت او پذيرفته است.

مناجات امام على (ع)
نقل از مناجات